Thailand Railways Map

Thailand Railways Map

Paknam Spoorweg, Bangkok

De eerste spoorlijn in Thailand was de Paknam Spoorweg in Bangkok, het tracé liep op de plaats van de huidige Rama IV Road. Deze lijn werd geopend in 1893, maar bestaat niet meer. Op 1 januari,1960 werd de Paknam Spoorweg gesloten en ontmanteld. Veel van de stations werden gesloopt.

Westelijke route

Geschiedenis van de ‘Death Railway’
Dit is de bekendste en beruchtste spoorlijn ter wereld. Ook wel de ‘Thailand-Birma Railway’ of de ‘Death Railway’ genoemd. In 1942 bezetten de Japanse strijdkrachten een groot deel van Birma (in die tijd nog een Britse kolonie ) tot aan de grens met India. In juni van dat jaar beginnen de Japanners met de bouw van een strategische bevoorradings spoorlijn van Ban Pong (Zuidelijke route) via de Kwae Vallei (omgeving van Kanchanaburi). De spoorlijn liep via de ‘Three Pagodas Pass’ en sloot aan op het Birmese spoorwegnet bij de plaats Thanbyuzayat (Birma).

Onmenselijke omstandigheden
Ongeveer 60.000 geallieerde krijgsgevangenen en nog veel meer Maleisiërs en andere Aziaten werden ingezet als dwangarbeider. De meeste ‘geallieerde’ krijgsgevangenen werden per trein aangevoerd vanuit Singapore. Deze mannen werden gedwongen om te werken van zonsopgang tot zonsondergang in een zeer moeilijk terrein, tropische hitte en moessonregens, met zwermen van insecten. Er wordt aangenomen dat meer dan 100.000 Aziaten en meer dan 16.000 geallieerde krijgsgevangenen stierven tijdens de bouw. De spoorlijn werd op 25 december 1943 in gebruik genomen voor Japans militair gebruik. De oorspronkelijke lengte van het spoor was ongeveer 415 km, maar is als geheel slechts enkele maanden in gebruik geweest. Het grootste deel van de spoorlijn was doorlopend in slechte staat, vanwege de frequente geallieerde’ bombardementen.

Vernietiging van Bridge on the River Kwai

Bridge on the River Kwai

De beruchte brug in aanbouw

Op 13 februari 1945 werd ‘brug 277’ (‘Brug over de rivier de Kwae’) vernield tijdens een geallieerde luchtaanval. Vlak voor het definitieve einde van de Tweede Wereldoorlog werd de brug op bevel van de Japanners door de dwangarbeiders wederom hersteld en heropend. De River Kwai Bridge werd definitief vernietigd op 2 april 1945 door de US Air Forces. In de naoorlogse periode van 1947-1958 is het deel van de spoorlijn Nam Tok naar Three Pagodas Pass (deel van Birma Spoorweg) ontmanteld. De resten van de oude spoorwegbrug zijn door de jaren heen overwoekerd door de jungle en de meeste sporen die herinneren aan deze beruchte plek zijn uitgewist.

Na de oorlog
Het eerste deel van de Ban Pong tot Nam Tok (ongeveer 115 km) werd heropend in 1958. Dit gedeelte wordt ‘ Westelijke route’ genoemd. Om een deel van de historische ‘Death Railway’ te bereizen kun je het beste opstappen in de plaats Kanchanaburi. Het landschap in de omgeving van Kanchanaburi is spectaculair. Andere delen van de spoorlijn, zoals ‘Hellfire Pass’, kun je bezoeken vanuit Kanchanaburi per auto.

Mae Khlong – Mahachai route

Mae Khlong - Mahachai route

Mae Khlong – Mahachai route

De Mae Khlong-Mahachai spoorlijn loopt tussen Wong Wian Yai in Thonburi (West-Bangkok), naar Samut Songkhram aan de Golf van Thailand. Oorspronkelijk gebouwd als een privelijn om producten vanuit de vissershavens van Samut Sakhon en Samut Songkram naar de handelscentra en markten in Bangkok te vervoeren. Later werd de spoorlijn een deel van de State Railway of Thailand, maar is nooit verbonden met de rest van het netwerk.
Deze weinig bekende lijn heeft veel charme, vanwege de route door ongerepte natuur en zijn ‘dramatische’ aankomst midden op de versmarkt in Samut Sakhon (Mahachai)

Noordoostelijke route

Op 9 maart 1891, geeft Koning Chulalongkorn (Rama V) opdracht om het achterland van Bangkok te ontsluiten door de aanleg van een spoorlijn. De geplande route loopt van Bangkok naar Nakhon Ratchasima in het noordoosten van het koninkrijk. Het eerste deel van de route verbindt Bangkok met voormalige hoofdstad Ayuttaya. Vervolgens wordt verder gewerkt richting Nakhon Ratchasima. Deze zogenaamde ‘Korat Route’ wordt in 1900 in gebruik genomen en werd het eerste deel van wat nu de Noordoostelijke Route naar Ubon Ratchathani is.

Oostelijke route

Er zijn treindiensten tussen Thailand en Cambodja onderhouden in de periodes 1942 tot 1946, 1955 – 1958, 1959 – 1961 en tussen 1970 en 1974.  Veel van de Cambodjaanse spoorweg infrastructuur is tijdens het bewind van de Rode Khmer vernietigd waardoor op 2 juli 1974 de spoorweg verbindingen tussen Aranyaprathet / Khlong Luek (Thailand) en Poipet (Cambodja) werden stopgezet. Men werkt in Cambodja aan herstel van het spoorwegsysteem en wellicht dat de treinverbindingen tussen de twee landen medio 2013 of 2014 zullen worden hervat.

Van Bangkok is ook een spoorlijn aangelegd naar Ban Plu Ta Luang, ten zuiden van de bekende badplaats Pattaya. Deze lijn is een afsplitsing van de Oostelijke route die richting naar de grens met Cambodja loopt.

Noordelijke route

De noordelijke route begon met een aftakking van Ayuttaya richting Lopburi. Later werd deze route verder doorgetrokken naar Lampang, Lamphun en Chiang Mai.  Oorspronkelijk was er een spooruitbreiding gepland van Chiang Mai naar Chiang Rai en Chiang Saen en over de Mekhong rivier tot in Zuid-China. Tot op heden is dat deel van de Noordelijke route niet aangelegd. De verbinding van Noord Thailand naar China is nog steeds zeer aantrekkelijk voor de handel, maar de aanleg is praktisch erg lastig (lees: duur)vanwege het bergachtige terrein.

Zuidelijke route

In 1903 werd aan de Westoever van de Chao Praya rivier (Thonburi) de spoorlijn Thonburi Station naar Petchaburi geopend. Deze 150 km lange spoorlijn verbond Bangkok per spoor met de westkust. In juli 1918 werd de Hat Yai – Padang Besar route in het verre zuiden geopend voor aansluitingen met Malayan Railways. In januari 1919 werd het eerste ‘International Express Service Train’ van de oude ‘Thonburi treinstation naar Maleisië geopend. Tegenwoordig vertrekken de treinen naar Zuid Thailand en Maleisië niet meer van Thonburi Station maar vanaf Hualamphong Station. In september 1922 werd de Hat Yai – Sungai Kolok route geopend. De Hat Yai – Songkhla route werd gesloten in juli 1978.   In dat jaar werden ook de treindiensten tussen Sungai Kolok (Thailand) en Tumpat (Maleisië) beëindigd.